φωτογραφίες













media

"Η τέχνη είναι ένας τρόπος να αντέχεις την πραγματικότητα".

Η ενότητα αυτή περιλαμβάνει συνεντεύξεις της Ελένης Καλλία έτσι όπως έχουν παρατεθεί σε διάφορα έντυπα.

Συνεντεύξεις

Συνέντευξη στον Αντώνη Παναγιωτόπουλο-Πιπεριάν



Μια αναφορά στη Χαλκίδα, σαν αφετηρία;
Αναμνήσεις από τα παιδικά χρόνια;
Έχετε συγγενείς, φίλους...
Μιλήστε μας για την πρώτη σας θεατρική εμπειρία...
Άρα το θέατρο φάνηκε να σας κερδίζει από πολύ νωρίς. Και η νομική; Μάλλον δεν σας ενδιέφερε και τόσο...
Στην πορεία σας στο θέατρο, ήδη από την εποχή των σπουδών σας, ήρθατε σε επαφή με κάποιους σημαντικούς δασκάλους από το χώρο του θεάματος.
Ξεκινήσατε με τη νομική για να βρεθείτε στο θέατρο, αλλά η πορεία σας παρέκκλινε και σε άλλους χώρους.
Όπου εκεί σας βοήθησαν τα θεατρικά σας πεπραγμένα ή ήταν περισσότερο το ότι είχατε μείνει κοντά στο θέατρο αρθρογραφώντας και δεν είχατε χάσει την επαφή;
Και η σχέση σας με τη διδασκαλία πότε ξεκάνει;
Μέσα από όλα αυτά που έχετε κάνει, και έχετε κάνει πολλά, έχοντας περπατήσει στο χώρο της τέχνης, νιώθετε πως έχετε αφήσει κάποια κενά, πράγματα που θα θέλατε να είχατε κάνει;
Δεν είναι μια ψυχοφθόρα διαδικασία;
Οπότε μέσα από την υποκριτική ένας ηθοποιός δουλεύει τις εσωτερικές του αναζητήσεις ...
Έχοντας μια ολοκληρωμένη εικόνα της πορείας σας, σε ποια σημεία θα επιλέγατε να αναφερθείτε ως τα πιο σημαντικά;
Εγώ θα συμπλήρωνα σε αυτές τις στιγμές κι εκείνη την πρώτη σας επαφή με το θέατρο στην Επίδαυρο ή τη στιγμή που καταλήξατε ότι θα ασχοληθείτε με το θέατρο.
Σχετικά με τη σχολή στη Χαλκίδα... Κατ’ αρχήν, πιστεύετε πως υπάρχει ρητορική στην καθημερινότητα;
Αυτό που βλέπουμε σήμερα στην τηλεόραση είναι πως υπάρχουν πλέον άνθρωποι που ακούνε...
Στο βιβλίο σας «Οι δέκα λέξεις που θεμελίωσαν τον δυτικό πολιτισμό» καταλαβαίνει κάνεις πως ο πολιτισμός δημιουργήθηκε, αναπτύχτηκε, εκφράστηκε με δέκα λέξεις που έχουν ρίζα ελληνική...
Και ο δικός μας, σύγχρονος πολιτισμός βασίζεται αντίστοιχα σε... ξένες λέξεις;
Ναι εμείς όμως έχουμε το «ηλεκτρονικός υπολογιστής». Το αρχαιοελληνικό ήλεκτρων έγινε «ηλεκτρονικός»... και μετά κομπιούτερ.
Σχετικά τώρα με την καθημερινότητα. Πως την αντιμετωπίζετε με αυτά που βλέπετε καθημερινά, τώρα που ο κόσμος έχει γίνει πιο απαιτητικός…
Αυτό το φαινόμενο που είδαμε τελευταία, η διαμαρτυρία κάποιων σπουδαστών δραματικών σχολών, αλλά ως επί το πλείστον νεαρών, που πήγαν σε θέατρα, σε παραστάσεις, και ανάρτησαν πανό σχετικά με τη δολοφονία του νεαρού…
Γενικά, πιστεύετε πως θα προκύψει κάτι θετικό από όλη αυτή την αντίδραση;
Ίσως όμως αυτό οφείλεται στο ότι αυτά τα παιδιά βρήκαν βήμα. Όχι ότι ξαφνικά απόκτησαν αυτή την ακρίβεια για να εκφραστούν…
Η γενιά των γονιών τους πολέμησε για κάποια πράγματα και διεκδίκησε κάποια άλλα. Υπάρχει η άποψη ότι τα παιδιά της γενιάς αυτής τα βρήκαν κάπως έτοιμα, ότι έμοιαζαν σαν να ζούνε σε θερμοκήπιο και να μην ξέρουν τι συμβαίνει γύρω τους.
Η οποία πλέον έχει γίνει αδυσώπητη.
Powered by netikon.gr